Tawotnice i smarownice pneumatyczne do smaru plastycznego

Smarownicę do punktów smarowania dobierz do stosowanego smaru, ilości podawanej podczas obsługi, dostępności kalamitek oraz wymaganego ciśnienia tłoczenia. W ofercie Pneumatig znajdują się smarownice Sumake z pojemnikami 500 cm³ i zestaw zbiornikowy RA-68220-01 z wężem oraz pistoletem. Sprężone powietrze napędza pompę, natomiast do smarowanego węzła trafia smar. Ciśnienie obu mediów i ich wydajność trzeba rozpatrywać oddzielnie.

Pojemnik przy rękojeści czy osobny zbiornik?

Przy pojedynczych punktach serwisowych znaczenie mają gabaryty narzędzia, dostęp końcówki i sposób uzupełniania smaru. Przy większym zużyciu porównaj częstotliwość napełniania małego pojemnika z obsługą zestawu zbiornikowego. W drugim rozwiązaniu przy punkcie smarowania prowadzisz pistolet z przewodem, a zapas smaru pozostaje w zbiorniku. Trzeba jednak zapewnić miejsce na zestaw i odpowiednią trasę węża.

ST-6636CL-6 występuje w sklepie pod nazwą „smarownica ręczna”, lecz jego karta podaje zasilanie sprężonym powietrzem 6,2 bar. Określenie sposobu trzymania nie oznacza więc pompowania bez kompresora. Przy porównywaniu modeli ustal napęd oraz sposób sterowania podawaniem. Tryb ciągły ST-C630CL-6 oznacza inny sposób prowadzenia dawki niż pojedyncza porcja na każde uruchomienie; nie potwierdza automatycznego odmierzania zadanej masy smaru.

Ciśnienie powietrza a ciśnienie tłoczenia smaru

Dla ST-6636CL-6 i ST-C630CL-6 karty wskazują 6,2 bar powietrza na wejściu oraz 250 bar ciśnienia pracy po stronie smaru. Wartość 250 bar nie jest wymaganiem dla kompresora. Wzrost ciśnienia realizuje mechanizm pompujący. Dobierając przewód smarowy, pistolet i końcówkę, oceniaj ich dopuszczalne ciśnienie po stronie smaru, a nie tylko ciśnienie instalacji pneumatycznej.

RA-68220-01 ma podany stosunek ciśnień 50:1 i zakres zasilania 5–8 bar. Stosunek 50:1 opisuje zwielokrotnienie ciśnienia, nie ilość smaru podawaną na minutę. Przykładowe 6 bar pomnożone przez 50 daje teoretycznie 300 bar. Jest to objaśnienie przełożenia pompy, a nie gwarantowane ciśnienie na końcu węża podczas tłoczenia ani nastawa właściwa dla każdego punktu smarowania.

Przy rzeczywistym przepływie znaczenie mają charakterystyka pompy, opory przewodu i końcówki oraz właściwości smaru. Granicę układu wyznacza element o najniższym dopuszczalnym ciśnieniu, z uwzględnieniem wymagań smarowanej maszyny. Wysokie ciśnienie pompy nie jest uzasadnieniem do forsowania niedrożnej kalamitki.

Jaki smar i jakie opakowanie?

Sprawdź osobno zgodność smaru z maszyną i możliwość jego podawania wybraną smarownicą. Klasa NLGI określa konsystencję smaru; nie zastępuje informacji o lepkości oleju bazowego, zagęszczaczu, dodatkach ani wymaganej temperaturze pracy. Dwa smary o tej samej klasie NLGI mogą mieć różne zastosowania i nie muszą nadawać się do mieszania. Istotna jest również zgodność z uszczelnieniami urządzenia.

Pojemność 500 cm³ jest objętością. Nie oznacza automatycznie obsługi dowolnego kartridża 500 g: masa zależy od gęstości smaru, a wkład musi pasować konstrukcyjnie i wymiarowo do pojemnika. Przed zakupem podaj oznaczenie opakowania oraz planowany sposób napełniania. Dopuszczony zakres konsystencji, rodzaj wkładu i możliwość napełniania luzem potwierdź dla dokładnego zestawu.

Przypisanie smarownicy do jednego środka smarnego i czytelne oznaczenie pojemnika ogranicza ryzyko pomyłek. Kolor smaru nie jest wystarczającym identyfikatorem ani dowodem zgodności. Przy zmianie środka uwzględnij pozostałości w pompie i przewodzie oraz procedurę przewidzianą dla obsługiwanej maszyny.

Wydajność pompy i dawka w punkcie smarowania

Karta RA-68220-01 deklaruje wydajność 800 g/min. Do oceny pracy na konkretnym stanowisku potrzebne są jeszcze warunki tej wartości: zastosowany smar, temperatura, ciśnienie zasilania i przeciwciśnienie na wyjściu. Nie należy zakładać, że maksymalny wydatek i najwyższe ciśnienie tłoczenia występują jednocześnie. Podane 120 l/min zużycia powietrza dotyczy zasilania 8 bar; przed doborem sprężarki trzeba doprecyzować także cykl pracy i warunki odniesienia przepływu.

Dawkę oraz odstęp między smarowaniami ustal według dokumentacji maszyny. Większa ilość smaru nie zawsze poprawia warunki pracy: w łożysku może zwiększyć opory i temperaturę, zwłaszcza gdy nadmiar ma utrudnione wyjście. Czas przytrzymania spustu albo liczba uruchomień pozwalają kontrolować ilość dopiero po ustaleniu rzeczywistej porcji w danych warunkach. Sama pojemność zbiornika nie określa dawki serwisowej.

Końcówka, zasilanie i przerwy w podawaniu

Końcówkę dobierz do typu kalamitki i dostępu do niej; sprawdź gwinty oraz dopuszczalne ciśnienie wszystkich połączeń. Obejrzyj przewód pod kątem uszkodzeń i zadbaj o czystość miejsca podłączenia. Wąż do smaru musi być przeznaczony do tego medium i ciśnienia tłoczenia. Przed rozłączeniem, napełnianiem lub obsługą odetnij napęd i rozładuj ciśnienie zgodnie z instrukcją. Wycieków pod ciśnieniem nie sprawdzaj dłonią.

Jeżeli po napełnieniu narzędzie pracuje, ale nie podaje smaru, sprawdź poziom, prawidłowe założenie wkładu lub działanie docisku oraz możliwość zapowietrzenia. Odpowietrzanie wykonuj procedurą właściwego modelu. Zwiększanie ciśnienia nie zastępuje usunięcia kieszeni powietrza lub rozpoznania niedrożności.

Przewód pneumatyczny i przygotowanie zasilania dobierz do poboru oraz instrukcji urządzenia; zasady opisujemy w kategorii narzędzi pneumatycznych. Smarowanie napędu olejem, jeżeli jest wymagane, to odrębna czynność od uzupełniania smaru w tawotnicy. Olejarki do sprężonego powietrza dozują olej do powietrza zasilającego; nie podają smaru przez kalamitkę.

Dobór smarownicy w Pneumatig

Do zapytania podaj smar i jego kartę, typ opakowania, liczbę punktów, dawkę na punkt oraz częstotliwość obsługi. Dołącz rodzaj kalamitek, wymagany zasięg przewodu, dostępne ciśnienie i wydajność powietrza. Przy wymianie urządzenia potrzebne są także oznaczenia dotychczasowego pistoletu, pompy i końcówek. Te dane pozwalają porównać małą tawotnicę ze smarownicą zbiornikową i sprawdzić wyposażenie potrzebne na stanowisku.