Nitownice pneumatyczne i zaciągarki do nitonakrętek

Nitownicę dobierz do rodzaju łącznika, jego wymiarów i materiału, wymaganej siły ciągnięcia oraz skoku roboczego. Zakres średnic lub gwintów jest początkiem doboru: trzeba jeszcze potwierdzić zgodność końcówki, szczęk albo trzpienia gwintowanego i warunki zasilania. W ofercie Pneumatig znajdziesz nitownice Sumake do nitów zrywalnych oraz zaciągarki do nitonakrętek, przeznaczone do różnych sposobów wykonywania połączenia.

Nit zrywalny czy nitonakrętka — jakie połączenie powstaje?

Nit zrywalny łączy przygotowane elementy przez odkształcenie korpusu nitu. Narzędzie chwyta trzpień i ciągnie go, aż korpus zostanie uformowany, a trzpień zerwie się w przewidzianym miejscu. Średnica nitu i długość jego korpusu są odrębnymi parametrami. Długość dobiera się do zakresu grubości łączonego pakietu wskazanego dla konkretnego nitu.

Nitonakrętka pozostawia w detalu gwint do późniejszego montażu śruby. Nakręca się ją na odpowiedni trzpień narzędzia, umieszcza w przygotowanym otworze i osadza przez odkształcenie korpusu. Po zakończeniu trzpień wykręca się z nitonakrętki. Rozwiązanie pozwala wykonać punkt mocowania gwintowanego przy dostępie z jednej strony, między innymi w cienkich ściankach i profilach zamkniętych.

Typowa nitownica do nitów zrywalnych nie zastępuje zaciągarki do nitonakrętek po samej wymianie końcówki. Pierwsza zaciska szczęki na trzpieniu przeznaczonym do zerwania; druga współpracuje z gwintem nitonakrętki. Dobór powinien więc zaczynać się od pełnego oznaczenia łącznika i wymagań gotowego połączenia.

Przykładowe modele Sumake i ich skok

Tabela zestawia zakresy wymiarowe i skoki podane w kartach produktów Pneumatig. Nie stanowi potwierdzenia obsługi każdej konstrukcji i każdego materiału łącznika o wymienionym wymiarze.

Model	Łącznik i zakres według karty	Skok
ST-6615	Nity zrywalne; 2,4–4,8 mm	14 mm
ST-66155V	Nity zrywalne; 2,4–4,8 mm	19,5 mm
ST-6355	Nitonakrętki M3, M4, M5, M6, M8, M10, M12	7 mm
ST-6356	Nitonakrętki M4, M5, M6, M8, M10, M12	16,5 mm

ST-6615 i ST-66155V mają ten sam podany zakres średnic, lecz różne skoki. Karty wskazują także siłę ciągnięcia odpowiednio 720 kgf i 1088 kgf. Jest to parametr narzędzia, nie wytrzymałość gotowego połączenia ani dopuszczalne obciążenie zawieszonego elementu. Wartość trzeba zestawić z wymaganiami osadzenia konkretnego nitu oraz warunkami zasilania.

ST-66155V ma według karty system podciśnienia podtrzymujący nit, przydatny podczas pozycjonowania w trudniej dostępnych miejscach. ST-6615 ma pojemnik na zerwane końcówki trzpieni. Nie przypisuj identycznego wyposażenia wszystkim wariantom na podstawie nazwy rodziny.

Przy nitonakrętkach M3 punktem wyjścia z powyższego zestawienia jest ST-6355; karta ST-6356 zaczyna listę od M4. Dłuższy skok ST-6356 nie oznacza automatycznie lepszego doboru dla każdego gwintu. Zakres narzędzia oraz zawartość zestawu trzpieni i końcówek sprawdź oddzielnie przed zamówieniem.

Dlaczego średnica i materiał nitu nie wystarczą?

Dla nitu zrywalnego ustal materiał korpusu i trzpienia, konstrukcję łącznika, średnicę oraz zakres grubości pakietu. Nie przenoś dopuszczenia dla nitu aluminiowego na stalowy lub nierdzewny o tej samej średnicy. Różne wykonania mogą wymagać innej siły, skoku i zespołu roboczego. Przy nitach specjalnych potrzebne jest oznaczenie dokładnej serii, nie samo określenie „nit 4,8 mm”.

Dla nitonakrętki oprócz gwintu sprawdź materiał, kształt korpusu, kołnierz, długość i zakres zacisku. Otwór powinien odpowiadać jej dokumentacji; nominalny gwint M6 nie określa średnicy otworu montażowego. Geometria korpusu i otworu wpływa również na zachowanie nitonakrętki podczas późniejszego dokręcania śruby. Nie zakładaj jednakowej odporności na obrót dla wszystkich wykonań.

Siła ciągnięcia, skok i nastawa procesu

Siła określa zdolność narzędzia do ciągnięcia łącznika, a skok — dostępną drogę mechanizmu. Większa siła nie uzupełnia brakującego skoku. Skok tłoka nie jest też maksymalną grubością łączonych blach: tę określa zakres zacisku danego nitu lub nitonakrętki.

Przy osadzaniu nitonakrętek trzeba odróżnić maksymalny skok urządzenia od nastawy używanej w konkretnym procesie. Narzędzia mogą sterować zaciąganiem według przemieszczenia albo zadanej siły; dostępne możliwości sprawdź w instrukcji wybranego modelu. Sam wpis „skok 7 mm” nie potwierdza obu trybów regulacji. Nastawę ustal na próbce o tej samej grubości i z tym samym łącznikiem, kontrolując prawidłowe osadzenie i stan gwintu.

Końcówki, szczęki i przygotowanie stanowiska

W nitownicy do nitów zrywalnych dobierz końcówkę do nitu i jego trzpienia oraz sprawdź właściwy zespół szczęk. Uwzględnij dostęp głowicy do miejsca połączenia i możliwość jej prostopadłego ustawienia. W zaciągarce trzpień gwintowany i końcówka muszą odpowiadać nitonakrętce. Nie potwierdzaj kompatybilności części wyłącznie po wyglądzie lub podobnym oznaczeniu narzędzia.

Przy przezbrajaniu i usuwaniu zacięcia odłącz powietrze oraz wykonaj czynności przewidziane w instrukcji. Kontroluj zużycie szczęk, stan gwintu trzpienia i drożność odbioru zerwanych końcówek. Obsługa części pneumatycznej i układu hydraulicznego może wymagać różnych środków oraz procedur; olejarki na zasilaniu nie traktuj jako sposobu uzupełniania oleju hydraulicznego.

Zasilanie przy określonej liczbie nitów na minutę

Karta ST-6615 podaje zużycie 2,8 l/cykl. Przykładowe 20 cykli na minutę daje 56 l/min według tej definicji zużycia, przed uwzględnieniem innych odbiorników i strat. To rachunek dla zadanego tempa, nie deklaracja maksymalnej wydajności nitownicy. Warunki odniesienia przepływu i wymagane ciśnienie muszą odpowiadać danym używanym przy doborze sprężarki.

Dla ST-6615 karta wskazuje ciśnienie pracy 6,3 bar. Sprawdź je przy narzędziu podczas serii, ponieważ przewód i złącza powodują spadki ciśnienia. Przy ST-66155V oraz zaciągarkach doprecyzuj definicję poboru powietrza, takt i udział ewentualnego podtrzymywania podciśnieniem. Nie porównuj bezpośrednio wartości w l/cykl z l/min bez warunków pracy. Zasady doboru zasilania i przygotowania powietrza opisujemy w kategorii narzędzi pneumatycznych.

Dane potrzebne do doboru w Pneumatig

Do zapytania dołącz oznaczenie nitu lub nitonakrętki, materiał łącznika, jego rysunek i wymagania osadzenia. Podaj grubość pakietu, geometrię otworu, dostęp do miejsca montażu i planowane tempo pracy. Przy nitonakrętce wskaż także gwint, kształt korpusu i wymagania późniejszego połączenia śrubowego. Dane sprężarki, przewodu i posiadanego osprzętu pozwolą sprawdzić kompletny zestaw narzędzia i stanowiska.