Sprężarki spiralne Atlas Copco SF i SF+ — dobór konfiguracji

Sprężarkę spiralną dobiera się według dostarczanego przepływu przy wymaganym ciśnieniu, przebiegu poboru, wymaganej jakości powietrza i sposobu zabudowy. W aktualnej ofercie Pneumatig znajdują się urządzenia Atlas Copco SF i SF+ w wykonaniach PACK, SKID, TWIN TM oraz MULTICORE, a część kart pozwala wybrać wariant Full Feature. Te oznaczenia opisują różne kompletacje; nie należy przenosić wyposażenia ani sposobu sterowania z jednego wykonania na całą serię.

Jak działa sprężarka spiralna?

Element sprężający tworzą spirala nieruchoma i spirala wykonująca ruch orbitalny. Powietrze wpływa przy zewnętrznej krawędzi, zostaje zamknięte w kolejnych kieszeniach o malejącej objętości i wypływa przez środek elementu. Proces daje ciągły, mało pulsacyjny strumień. W sprężarkach SF olej nie jest wprowadzany do komory sprężania, co ogranicza ryzyko wniesienia oleju właśnie w tym etapie procesu.

Technologia scroll jest warta analizy tam, gdzie znaczenie mają bezolejowe sprężanie, zwarta zabudowa oraz hałas konkretnego urządzenia. Nie oznacza to jednak, że każdy kompresor spiralny ma ten sam poziom dźwięku, wydajność, sterowanie lub dopuszczalny cykl. Obudowany SF 6-8 PACK, SKU AC-8153610418 i zabudowany na zbiorniku SF 6-8 TWIN TM, SKU AC-8152425297 są odmiennymi konfiguracjami. Poziom ciśnienia akustycznego należy porównywać dla dokładnych wykonań według tej samej metody pomiaru, a następnie odnieść do miejsca ustawienia.

PACK, SKID, TWIN TM, MULTICORE i Full Feature

Oznaczenie konfiguracji jest równie ważne jak moc i ciśnienie. Aktualne karty Pneumatig pokazują następujące różnice:

Karta SF+ MULTICORE potwierdza kilka modułów spiralnych w jednej obudowie i wspólne sterowanie. Nie jest to dowód, że każdy SF, PACK, SKID lub TWIN ma taką samą architekturę albo sposób regulacji. Podobnie Full Feature oznacza określony wariant ze zintegrowanym osuszaczem; oznaczenia FF nie wolno dopowiadać do karty bazowej.

FAD i ciśnienie przed mocą silnika

Dobór zaczyna się od przepływu wymaganego przez odbiorniki działające jednocześnie oraz ciśnienia, które musi pozostać w punkcie użycia podczas przepływu. Trzeba uwzględnić rzeczywiste spadki na osuszaniu, filtracji, armaturze i przewodach. Moc silnika pomaga identyfikować model, lecz nie zastępuje charakterystyki wydajności przy określonym ciśnieniu.

Dokumentacja Atlas Copco podaje FAD według ISO 1217, czyli dostarczany strumień odniesiony do określonych warunków na wlocie. Na kartach Pneumatig występują natomiast określenia „wydajność ssania” oraz ogólne pole „wydajność”. Tych wielkości nie należy automatycznie zrównywać ani przeliczać stałym współczynnikiem. Przy zapytaniu o dobór warto podać wymagany FAD i ciśnienie, a następnie poprosić o potwierdzenie wartości dla dokładnego kodu zamawianego wykonania.

Profil poboru określa także sens wersji modułowej i zbiornika. Dla MULTICORE trzeba potwierdzić w dokumentacji dokładnego wykonania liczbę modułów, logikę ich załączania oraz zakres regulacji. Zbiornik gromadzi powietrze na krótkie skoki i stabilizuje ciśnienie, ale nie zwiększa FAD sprężarki. Jeżeli średni pobór przez dłuższy czas przewyższa dostawę, ciśnienie będzie spadać również przy dużym zbiorniku.

Bezolejowa, Class 0 i uzdatnianie to różne wymagania

Dokumentacja rodziny Atlas Copco SF i SF+ deklaruje bezolejowe sprężanie oraz Class 0 dla zanieczyszczeń olejowych. Przy doborze trzeba potwierdzić zakres certyfikatu dla dokładnego zamawianego wykonania. Klasa olejowa nie określa klasy cząstek ani wody. Sprężarka zasysa wilgoć i zanieczyszczenia obecne w otoczeniu, a po schłodzeniu sprężonego powietrza powstaje kondensat. Wymaganie procesu trzeba więc zapisać oddzielnie dla cząstek, wody i oleju w punkcie użycia.

Wersja Full Feature integruje osuszacz ziębniczy, co upraszcza zabudowę, ale nadal wymaga kontroli ciśnieniowego punktu rosy, przepływu znamionowego, temperatury i ciśnienia wlotowego oraz spadku ciśnienia. Jeżeli proces wymaga niższego punktu rosy, innego stopnia filtracji albo kontroli mikrobiologicznej, potrzebny jest odpowiednio zaprojektowany ciąg uzdatniania. Bezolejowe sprężanie nie oznacza sterylności, powietrza oddechowego ani automatycznej zgodności z wymaganiami branżowymi.

Warunki ustawienia i eksploatacji

Przed zamówieniem należy sprawdzić napięcie i zabezpieczenia, dopuszczalną temperaturę i zapylenie, dopływ powietrza chłodzącego, odprowadzenie gorącego strumienia, poziom i nośność podłoża, drogę transportową oraz przestrzeń do obsługi. Gorącego wylotu nie należy kierować na wlot sprężarki lub osuszacza. Recyrkulacja podgrzanego powietrza może pogorszyć chłodzenie i warunki pracy urządzeń uzdatniających.

Plan serwisowy bierze się z instrukcji dokładnego modelu i jego warunków pracy. Należy uwzględnić co najmniej filtr wlotowy, element spiralny, napęd, chłodzenie, spusty kondensatu, zbiornik i osuszacz, jeśli występują. Nie ma jednego bezpiecznego interwału dla wszystkich SF i SF+. Na całkowity koszt składają się zakup i kompletacja, energia w rzeczywistym profilu poboru, materiały oraz praca serwisowa, wymagane rezerwy i koszt przestoju.

Dane potrzebne do doboru sprężarki scroll

• wymagany FAD i ciśnienie każdego odbiornika podczas pracy oraz ich rzeczywista jednoczesność;
• minimum, średnia i maksimum poboru, długość skoków oraz liczba godzin pracy;
• wymagana klasa cząstek, wody i oleju w punkcie użycia;
• oczekiwany punkt rosy, rodzaj filtracji i sposób odprowadzania kondensatu;
• potrzeba zbiornika, wariantu Full Feature, rezerwy modułu lub całej sprężarki;
• zasilanie, warunki pomieszczenia, dopuszczalny hałas i dostęp serwisowy.

Z tym zestawem danych Pneumatig może porównać dokładne wykonania SF i SF+ bez opierania decyzji wyłącznie na mocy lub nazwie wariantu. Gdy profil wymaga innego sposobu regulacji albo większego przepływu, warto równolegle sprawdzić kompresory śrubowe. Szersze porównanie technologii znajduje się w kategorii sprężarek powietrza.