Osuszacze ziębniczo-adsorpcyjne BOGE FRDA

Osuszacze ziębniczo-adsorpcyjne BOGE FRDA łączą chłodzenie sprężonego powietrza z jego dalszym osuszaniem na złożu adsorpcyjnym. Taki układ warto rozpatrywać wtedy, gdy sam stopień ziębniczy nie zapewnia wymaganego ciśnieniowego punktu rosy, a projektant chce połączyć usuwanie dużej części wilgoci przez chłodzenie i separację kondensatu z dalszym obniżeniem CPR przez adsorpcję. W ofercie Pneumatig znajduje się siedem wielkości FRDA o przepływach nominalnych od 2500 do 34 000 l/min przy 7 bar. Najważniejszym kryterium nie jest jednak sama liczba w nazwie urządzenia, lecz jednoczesne spełnienie wymagań dotyczących CPR, przepływu użytecznego, ciśnienia i temperatur.

Jak działa osuszacz tandemowy

W części ziębniczej powietrze jest chłodzone. Część pary wodnej skrapla się, a powstała ciecz zostaje oddzielona i odprowadzona. Część adsorpcyjna wiąże pozostałą parę wodną na powierzchni sorbentu, a złoże musi być okresowo regenerowane, aby odzyskało zdolność adsorpcji. Chłodzenie i adsorpcja wykonują zatem różne zadania; separator kondensatu ani filtr cząstek nie zastępują adsorpcji, gdy proces wymaga niskiego punktu rosy.

Dwa stopnie we wspólnej konstrukcji nie oznaczają automatycznej rezerwy urządzeń. Wymagany CPR musi być utrzymany przez cały tor uzdatniania, dlatego kolejność przepływu, sposób sterowania i regeneracji oraz zachowanie instalacji przy alarmie trzeba sprawdzić w dokumentacji dokładnego wykonania. W szerszym porównaniu technologii pomagają osuszacze sprężonego powietrza opisane według punktu rosy i warunków pracy.

CPR i wydajność trzeba oceniać razem

Ciśnieniowy punkt rosy (CPR, ang. PDP) jest temperaturą, przy której para wodna zacznie się skraplać przy ciśnieniu panującym w instalacji. Powinien być niższy od najniższej temperatury, na jaką powietrze natrafi w dalszym rurociągu lub procesie, z zapasem wynikającym z wymagań technologicznych. Nie należy utożsamiać CPR z temperaturą powietrza na wylocie osuszacza.

Aktualne karty FRDA podają zakres CPR od −70 do +3°C. Jest to zakres deklarowany dla tej rodziny, a nie dowód, że każde urządzenie zachowuje pełny przepływ nominalny przy dowolnie wybranym punkcie i każdych warunkach. Karty podają przepływ przy 7 bar: BOGE FRDA 25 ma 2500 l/min, a BOGE FRDA 340 34 000 l/min. Pomiędzy nimi są warianty 4000, 6000, 9000, 14 000 i 26 000 l/min. FRDA 25 i 40 mają maksymalne ciśnienie 16 bar, natomiast warianty od FRDA 60 do 340 — 12 bar. Ciśnienie maksymalne nie jest warunkiem znamionowego przepływu.

Do obliczeń przyjmij rzeczywistą wydajność dostarczaną sprężarki przy wymaganym ciśnieniu, profil poboru i największy równoczesny przepływ przez osuszacz. Następnie zastosuj dane korekcyjne właściwe dla wybranego FRDA: temperaturę powietrza na wlocie, temperaturę otoczenia, ciśnienie oraz wymagany CPR. Jeżeli karta projektowa konkretnego wariantu nie podaje tych zależności, trzeba je uzyskać przed zatwierdzeniem wielkości. Dobór wyłącznie na podstawie mocy sprężarki, przyłącza lub przepływu przy 7 bar może pozostawić zbyt mały zapas.

Bilans powietrza regeneracyjnego, prądu i ciśnienia

Porównanie kosztu pracy musi obejmować oba stopnie. Moduł ziębniczy i sterowanie wymagają energii elektrycznej, a stopień adsorpcyjny wymaga regeneracji złoża. Sposób regeneracji i ilość używanego medium są cechami konkretnego wykonania. Jeżeli regeneracja korzysta z części osuszonego sprężonego powietrza, przepływ na wlocie nie jest równy strumieniowi dostępnemu odbiornikom. Jeżeli wykorzystuje dodatkowe grzanie albo dmuchawę, większe znaczenie ma pobór prądu. Bez tych danych nie można uczciwie wyliczyć kosztu jednego metra sześciennego użytecznego powietrza.

Do porównania ofert poproś o pobór mocy przy obciążeniu i częściowym obciążeniu, ilość powietrza lub energii potrzebnej do regeneracji, spadek ciśnienia na czystych filtrach i osuszaczu oraz harmonogram wymiany sorbentu i elementów filtracyjnych. Uwzględnij koszt spadku ciśnienia w całym okresie pracy sprężarki. Sama obecność dwóch technologii nie potwierdza oszczędności w każdej instalacji ani możliwości dowolnego przełączania punktu rosy.

Filtracja, kondensat i warunki montażu

Woda w stanie ciekłym i aerozole nie powinny obciążać złoża adsorpcyjnego. Przed osuszaczem trzeba zapewnić separację cieczy oraz filtry sprężonego powietrza dobrane według instrukcji konkretnego FRDA i rodzaju sprężarki. Filtr chroni urządzenie przed cząstkami lub aerozolami, lecz nie obniża samodzielnie CPR. Za stopniem adsorpcyjnym może być potrzebna filtracja pyłu sorbentu, jeśli przewiduje ją dokumentacja układu.

Każda z siedmiu kart FRDA deklaruje elektroniczny spust kondensatu sterowany poziomem. Przy zamówieniu trzeba potwierdzić wyposażenie zamawianego modelu, sposób odprowadzenia kondensatu i dostęp serwisowy. Sprawdź także zasilanie elektryczne, wentylację części chłodniczej, dopuszczalną temperaturę pomieszczenia, wymiary, masę oraz miejsce na wymianę filtrów i sorbentu. Szczególnie przy większych wariantach trasa transportu i fundament mogą być równie istotne jak średnica przyłącza.

Kiedy wybrać tandem, a kiedy osobną technologię

FRDA warto analizować dla instalacji, w których wymagany CPR jest niższy niż typowy wynik stopnia ziębniczego, na przykład gdy rurociąg lub odbiornik pracuje w temperaturze poniżej zera albo proces nie dopuszcza ponownego wykraplania. Zastosowanie trzeba opisać wymaganiem jakościowym w konkretnym punkcie instalacji; niski CPR nie potwierdza automatycznie wymaganej klasy cząstek i oleju.

Jeżeli wystarcza dodatni punkt rosy i warunki są stabilne, porównaj prostsze osuszacze ziębnicze. Gdy przez cały czas potrzebny jest bardzo niski CPR, sprawdź również osuszacze adsorpcyjne oraz ich sposób regeneracji. O wyborze powinien rozstrzygać przepływ użyteczny i koszt cyklu życia przy tych samych warunkach, a nie sama nazwa technologii.

Do zapytania o dobór BOGE FRDA przygotuj:

• wymagany CPR i miejsce, w którym ma być spełniony, oraz najniższą temperaturę dalszej instalacji;
• przepływ ciągły i szczytowy z definicją wydajności, minimalne i maksymalne ciśnienie pracy;
• najwyższą temperaturę powietrza na wlocie, temperaturę otoczenia i sposób chłodzenia sprężarki;
• rodzaj sprężarki, istniejącą filtrację, separator, zbiornik i sposób odprowadzania kondensatu;
• profil pracy, dopuszczalny spadek ciśnienia, dostępne zasilanie oraz oczekiwany czas pracy między serwisami.

Na tej podstawie można sprawdzić konkretny wariant, policzyć bilans powietrza i energii oraz potwierdzić warunki osiągania wymaganego punktu rosy przed zamówieniem.